2. sunnudagur í föstu

Móse sagði við Drottin: „Þú sagðir við mig: Leiddu þetta fólk upp eftir. En þú hefur ekki sagt mér hvern þú ætlar að senda með mér. Samt sagðir þú sjálfur: Ég þekki þig með nafni og þú hefur fundið náð fyrir augum mínum. Hafi ég nú fundið náð fyrir augum þínum skýrðu mér þá frá vegum þínum svo að ég megi þekkja þig og hljóta náð fyrir augum þínum. Minnstu þess að þetta fólk er þjóð þín.“ Drottinn svaraði: „Auglit mitt mun fara með þér og ég mun veita þér hvíld.“

Á dögum jarðvistar sinnar bar Jesús með sárum andvörpum og tárum bænir fram fyrir þann sem megnaði að frelsa hann frá dauða og hann var bænheyrður sakir trúar sinnar. Þótt hann væri sonur Guðs lærði hann að hlýða með því að þjást. Þegar hann hafði fullnað allt varð hann öllum, sem honum fylgja, sá sem gefur eilíft hjálpræði, af Guði nefndur æðsti prestur að hætti Melkísedeks.

Mrk 10.46-52 Þeir komu til Jeríkó. Og þegar Jesús fór út úr borginni ásamt lærisveinum sínum og miklum mannfjölda sat þar við veginn Bartímeus, sonur Tímeusar, blindur beiningamaður. Þegar hann heyrði að þar færi Jesús frá Nasaret tók hann að hrópa: „Sonur Davíðs, Jesús, miskunna þú mér!“ Margir höstuðu á hann að hann þegði en hann hrópaði því meir: „Sonur Davíðs, miskunna þú mér!“ Jesús nam staðar og sagði: „Kallið á hann.“ Þeir kalla á blinda manninn og segja við hann: „Vertu hughraustur, statt upp, hann kallar á þig.“ Blindi maðurinn kastaði frá sér yfirhöfn sinni, spratt á fætur og kom til Jesú. Jesús spurði hann: „Hvað vilt þú að ég geri fyrir þig?“ Blindi maðurinn svaraði honum: „Rabbúní, að ég fái aftur sjón.“ Jesús sagði við hann: „Far þú, trú þín hefur bjargað þér.“ Jafnskjótt fékk hann sjónina og fylgdi honum á ferðinni.

1 Hjálpa, Guð, í hengiflugi, hegðun vor er feigðarganga, vatn er mengað, loft og láð. Bundnir viðjum grimmrar græðgi, ginntir vélum eigin máttar jörð vér bruggum banaráð. 2 Opna, Drottinn, augun haldin að vér sjáum dómsins letur rituð á vor ríku borð. Ánauð vorrar eigingirni af oss tak og lát oss vakna, vitkast, lifna við þitt orð. 3 Blóðug jörðin brot vor grætur, brostin er vor heyrn og næmi, andinn sljór og augun blind. Bjarga, Drottinn, birta láttu, blómin hýrna, fugla kvaka, hreinsa oss við lífs þíns lind. 4 Gef oss, faðir, vit og vilja veginn þinn að sjá og fara, hríf þú oss af heljar slóð. Lífga andann, lát oss frjálsa lifa svo að jörðin finni hjá oss birt sín ljóðaljóð. Svein Ellingsen – Sigurbjörn Einarsson