Allra heilagra messa - fyrsti sunnudagur í nóvember - 22. sunnudagur eftir þrenningarhátíð

Eilífi, almáttugi Guð sem vilt í einkasyni þínum helga þau öll sem þú hefur útvalið og elskað. Lát okkur líkjast helgum vottum þínum í trúnni, voninni og kærleikanum svo að við megum hljóta sömu sáluhjálp. Fyrir son þinn Jesú Krist, Drottin vorn sem með þér lifir og ríkir í einingu heilags anda, einn sannur Guð um aldir alda.

Þannig blessaði guðsmaðurinn Móse Ísraelsmenn áður en hann dó: Drottinn kom frá Sínaí, hann lýsti þeim frá Seír, ljómaði frá Paranfjöllum. Hann steig fram úr flokki þúsunda heilagra, á hægri hönd honum brann eldur lögmálsins. Þú sem elskar þjóðirnar, allir þeirra heilögu eru í hendi þinni. Þeir hafa fallið þér til fóta, rísa á fætur er þú skipar.

Einn af öldungunum tók þá til máls og sagði við mig: „Hverjir eru þessir menn sem skrýddir eru hvítum skikkjum og hvaðan eru þeir komnir?“ Og ég sagði við hann: „Herra minn, þú veist það.“ Hann sagði við mig: „Þetta eru þeir sem komnir eru úr þrengingunni miklu og hafa hvítþvegið skikkjur sínar í blóði lambsins. Þess vegna eru þeir frammi fyrir hásæti Guðs og þjóna honum dag og nótt í musteri hans og sá sem í hásætinu situr mun búa hjá þeim. Þá mun hvorki hungra né þyrsta framar og eigi mun heldur sól brenna þá né nokkur breyskja vinna þeim mein. Því að lambið, sem er fyrir miðju hásætinu, mun vera hirðir þeirra og leiða þá til vatnslinda lífsins. Og Guð mun þerra hvert tár af augum þeirra.“

Þér eruð salt jarðar. Ef saltið dofnar, með hverju á að selta það? Það er þá til einskis nýtt, menn fleygja því og troða undir fótum. Þér eruð ljós heimsins. Borg, sem á fjalli stendur, fær ekki dulist. Ekki kveikja menn heldur ljós og setja undir mæliker heldur á ljósastiku og þá lýsir það öllum í húsinu. Þannig lýsi ljós yðar meðal mannanna að þeir sjái góð verk yðar og vegsami föður yðar sem er á himnum.

1 Þinn friður mun oss fylgja, sem fyrr þín miskunn er, þá stormur um oss æðir er öruggt skjól hjá þér. Á tómsins langa tíma, á tregans þungu stund þú ert vort athvarf, Drottinn, þótt önnur lokist sund. 2 Æ vertu hjá oss, Herra, þá hljóðnar stormsins raust og þegar vina vitjum sem vefur grafarnaust. Vér biðjum blessun þeirra æ búa megi' oss hjá, í göfgu hjarta geyma þá gæsku' er barst þeim frá. 3 Brátt hverfum vér úr heimi og hvert vort spor er gleymt en náð þín, Guð, er nærri og nafn vort hjá þér geymt. Það líf sem deyr í duftið er deigla' í þinni hönd. Í fullu trausti, faðir, þér felum líf og önd. Svein Ellingsen– Sigurjón Guðjónsson