Þorláksmessa

Almáttugi Guð, sem kallaðir votta þína og lést orð þitt bera nýja birtu af orðum þeirra, vér biðjum þig: Veit oss að þekkja hjálpræðismátt þíns heilaga orðs, trúlega varðveita það og boða mönnum til sáluhjálpar, þér til dýrðar. Fyrir son þinn Jesú Krist, Drottin vorn, sem með þér lifir og ríkir í einingu heilags anda, einn sannur Guð um aldir alda. Amen.

Minning hins réttláta er ævarandi, hann þarf ekki að kvíða ótíðindum, hjarta hans er stöðugt, hann treystir Drottni. Hjarta hans er óhult, hann óttast ekki; skjótt fær hann að líta fall óvina sinna. Hann hefur miðlað mildilega og gefið fátækum, réttlæti hans stendur stöðugt að eilífu, horn hans er hafið upp með sæmd.

En hann (Jesús) er að eilífu og hefur prestdóm þar sem ekki verða mannaskipti. Þess vegna getur hann og til fulls frelsað þá sem hann leiðir fram fyrir Guð þar sem hann ávallt lifir til að biðja fyrir þeim. Slíks æðsta prests höfðum við þörf sem er heilagur, svikalaus, óflekkaður, greindur frá syndurum og orðinn himnunum hærri. Hann þarf ekki daglega, eins og hinir æðstu prestarnir, fyrst að bera fram fórnir fyrir eigin syndir, síðan fyrir syndir lýðsins. Það gerði hann í eitt skipti fyrir öll er hann fórnfærði sjálfum sér.

En hann (Jesús) er að eilífu og hefur prestdóm þar sem ekki verða mannaskipti. Þess vegna getur hann og til fulls frelsað þá sem hann leiðir fram fyrir Guð þar sem hann ávallt lifir til að biðja fyrir þeim. Slíks æðsta prests höfðum við þörf sem er heilagur, svikalaus, óflekkaður, greindur frá syndurum og orðinn himnunum hærri. Hann þarf ekki daglega, eins og hinir æðstu prestarnir, fyrst að bera fram fórnir fyrir eigin syndir, síðan fyrir syndir lýðsins. Það gerði hann í eitt skipti fyrir öll er hann fórnfærði sjálfum sér.

Í vestri kvöldsins bjarmi boðar frið, og brátt fær hvíld hið þreytta, trúa lið, og Paradísar heilagt opnast hlið. Hallelúja, hallelúja. Og sjá - þá aftur dýrri dagur skín, er Drottinn kallar trúu börnin sín til lífs í sælu, sem ei framar dvín. Hallelúja, hallelúja. Af sæ og landi, suðri og norðri frá í sigurgöngu mæst er himnum á og sungið föður, syni og anda þá: Hallelúja, hallelúja. Valdimar V. Snævar