Þrettándinn

Drottinn Guð, þú sem lést stjörnu vísa heiðingjum veg til einkasonar þíns: Unn okkur þess sem nú þekkjum þig fyrir trúna að fá um síðir að líta fegurð hátignar þinnar. Fyrir son þinn Jesú Krist, Drottin vorn, sem með þér lifir og ríkir í einingu heilags anda, einn sannur Guð um aldir alda.

Statt upp, skín þú, því að ljós þitt kemur og dýrð Drottins rennur upp yfir þér. Myrkur grúfir yfir jörðinni og sorti yfir þjóðunum en Drottinn er runninn upp yfir þér og dýrð hans birtist yfir þér. Þjóðir munu stefna á ljós þitt og konungar á ljómann sem rennur upp yfir þér. Hef upp augu þín og litast um, þeir safnast allir saman og koma til þín, synir þínir koma langt að og dætur þínar verða bornar á örmum. Við þá sýn muntu gleðjast, hjarta þitt mun slá hraðar og fyllast fögnuði því að til þín hverfur auður hafsins og auðæfi þjóða berast þér. Aragrúi úlfalda mun þekja land þitt, drómedarar frá Midían og Efa og allir, sem koma frá Saba, færa þér gull og reykelsi og flytja Drottni lof.

Víst hafið þið heyrt um þá náð sem Guð hefur sýnt mér og um það hlutverk sem hann hefur falið mér hjá ykkur: Með opinberun birtist mér leyndardómurinn. Um það hef ég stuttlega skrifað áður. Þegar þið lesið það getið þið skynjað hvað ég veit um leyndardóm Krists. Hann var ekki birtur mannanna börnum fyrr á tímum. Nú hefur Guð látið andann opinbera hann heilögum postulum sínum og spámönnum: Vegna samfélagsins við Krist Jesú og með því að hlýða á fagnaðarerindið eru heiðingjarnir orðnir erfingjar með okkur, einn líkami með okkur, og eiga hlut í sama fyrirheiti og við.

Þegar Jesús var fæddur í Betlehem í Júdeu á dögum Heródesar konungs komu vitringar frá Austurlöndum til Jerúsalem og sögðu: „Hvar er hinn nýfæddi konungur Gyðinga? Við sáum stjörnu hans renna upp og erum komnir að veita honum lotningu.“ Þegar Heródes heyrði þetta varð hann skelkaður og öll Jerúsalem með honum. Og hann stefndi saman öllum æðstu prestum og fræðimönnum og spurði þá: „Hvar á Kristur að fæðast?“ Þeir svöruðu honum: „Í Betlehem í Júdeu. En þannig er ritað hjá spámanninum: Þú Betlehem, í landi Júda, ekki ert þú síst meðal hefðarborga Júda. Því að höfðingi mun frá þér koma sem verður hirðir lýðs míns, Ísraels.“ Þá kallaði Heródes vitringana til sín á laun og grófst eftir því hjá þeim hvenær stjarnan hefði birst. Hann sendi þá síðan til Betlehem og sagði: „Farið og spyrjist vandlega fyrir um barnið og er þið finnið það látið mig vita til þess að ég geti einnig komið og veitt því lotningu.“ Þeir hlýddu á konung og fóru. Og stjarnan, sem þeir sáu austur þar, fór fyrir þeim uns hana bar þar yfir sem barnið var. Þegar þeir sáu stjörnuna glöddust þeir harla mjög, þeir gengu inn í húsið og sáu barnið og Maríu, móður þess, féllu fram og veittu því lotningu. Síðan luku þeir upp fjárhirslum sínum og færðu því gjafir, gull, reykelsi og myrru. En þar sem þeir fengu bendingu í draumi að snúa ekki aftur til Heródesar fóru þeir aðra leið heim í land sitt.

1 Ó, hve dýrðleg er að sjá alstirnd himinfesting blá þar sem ljósin gullnu glitra, glöðu leika brosi' og titra :,: og oss benda upp til sín. :,: 2 Nóttin helga hálfnuð var, huldust nærfellt stjörnurnar, þá frá himinboga' að bragði birti' af stjörnu', um jörðu lagði :,: ljómann hennar sem af sól. :,: 3 Þegar stjarna' á himni hátt hauður lýsir miðja' um nátt sögðu fornar sagnir víða sá mun fæðast meðal lýða :,: konunga sem æðstur er. :,: 4 Vitringar úr austurátt ei því dvöldu', en fóru brátt þess hins komna kóngs að leita, kóngi lotning þeim að veita :,: mestur sem að alinn er. :,: 5 Stjarnan skær þeim lýsti leið, leiðin þannig varð þeim greið uns þeir sveininn fundu fríða. Fátæk móðir vafði' hinn blíða :,: helgri' í sælu' að hjarta sér. :,: 6 Stjarnan veitt oss einnig er og ef henni fylgjum vér hennar leiðarljósið bjarta leiða' um jarðar húmið svarta :,: oss mun loks til lausnarans. :,: 7 Villustig sú aldrei á undrastjarnan leiðir há, orðið Guðs hún er hið skæra oss er Drottinn virtist færa :,: svo hún væri' oss leiðarljós. :,: Nikolaj F.S. Grundtvig – Stefán Thorarensen