1. sunnudagur eftir páska

Almáttugi, eilífi Guð, við biðjum þig: Veit okkur sem höfum haldið heilaga upprisuhátíð Drottins náð þína til þess að lifa í ljósi hennar og þjóna í sannri trú og kærleika syni þínum og Drottni vorum Jesú Kristi, sem með þér lifir og ríkir í einingu heilags anda, einn sannur Guð um aldir alda.

Ég elska Drottin af því að hann heyrir grátbeiðni mína. Hann hneigði eyra sitt að mér þegar ég ákallaði hann. Snörur dauðans umkringdu mig, angist heljar kom yfir mig, ég mætti nauðum og harmi. Þá ákallaði ég nafn Drottins: „Drottinn, bjarga lífi mínu.“ Náðugur er Drottinn og réttlátur og Guð vor er miskunnsamur. Drottinn verndar sakleysingja, ég var í nauðum og hann bjargaði mér. Vertu aftur róleg, sála mín, því að Drottinn gerir vel til þín. Þú bjargaðir lífi mínu frá dauða, auga mínu frá tárum, fæti mínum frá hrösun. Ég geng frammi fyrir Drottni á landi lifenda.

Ef við nú prédikum að Kristur sé upprisinn frá dauðum, hvernig geta þá nokkur ykkar sagt að dauðir rísi ekki upp? Ef ekki er til upprisa dauðra, þá er Kristur ekki heldur upprisinn en ef Kristur er ekki upprisinn, þá er ónýt prédikun okkar, ónýt líka trú ykkar. Við reynumst þá vera ljúgvottar um Guð þar eð við höfum vitnað um Guð að hann hafi uppvakið Krist, sem hann hefur ekki uppvakið, svo framarlega sem dauðir rísa ekki upp. Ef dauðir rísa ekki upp er Kristur ekki heldur upprisinn en ef Kristur er ekki upprisinn er trú ykkar fánýt. Syndir ykkar eru þá ekki enn í burtu teknar. Þá eru einnig þau glötuð sem sofnuðu í trú á Krist. Ef von okkar til Krists nær aðeins til þessa lífs, þá erum við aumkunarverðust allra manna. En nú er Kristur upprisinn frá dauðum, frumgróði þeirra sem sofnuð eru. Eins og dauðinn kom með manni, þannig kemur upprisa dauðra með manni.

Eftir þetta birtist Jesús lærisveinunum aftur og þá við Tíberíasvatn. Hann birtist þannig: Þeir voru saman: Símon Pétur, Tómas, kallaður tvíburi, Natanael frá Kana í Galíleu, Sebedeussynirnir og tveir enn af lærisveinum hans. Símon Pétur segir við þá: „Ég fer að fiska.“ Þeir segja við hann: „Við komum líka með þér.“ Þeir fóru og stigu í bátinn. En þá nótt fengu þeir ekkert. Þegar dagur rann stóð Jesús á ströndinni. Lærisveinarnir vissu samt ekki að það var Jesús. Jesús segir við þá: „Drengir, hafið þið nokkurn fisk?“ Þeir svöruðu: „Nei.“ Hann sagði: „Kastið netinu hægra megin við bátinn og þið munuð verða varir.“ Þeir köstuðu og nú gátu þeir ekki dregið netið, svo mikill var fiskurinn. Lærisveinninn, sem Jesús elskaði, segir við Pétur: „Þetta er Drottinn.“ Þegar Símon Pétur heyrði að það væri Drottinn brá hann yfir sig flík – hann var fáklæddur – og stökk út í vatnið. En hinir lærisveinarnir komu á bátnum, enda voru þeir ekki lengra frá landi en svo sem tvö hundruð álnir, og drógu netið með fiskinum. Þegar þeir stigu á land sáu þeir fisk lagðan á glóðir og brauð. Jesús segir við þá: „Komið með nokkuð af fiskinum sem þið voruð að veiða.“ Símon Pétur fór í bátinn og dró netið á land, fullt af stórum fiskum, eitt hundrað fimmtíu og þremur. Og netið rifnaði ekki þótt þeir væru svo margir. Jesús segir við þá: „Komið og matist.“ En enginn lærisveinanna dirfðist að spyrja hann: „Hver ert þú?“ Enda vissu þeir að það var Drottinn. Jesús kemur og tekur brauðið og gefur þeim, svo og fiskinn. Þetta var í þriðja sinn sem Jesús birtist lærisveinum sínum upp risinn frá dauðum.

1 Ljómandi sól og hátíð hæst, himnafaðmur opnast mér, gamall sálmur glæðir trú, ég Guði mínum þakka nú :,: frelsarann sem forðum gisti hér. :,: 2 Lýsandi orð og landsins mál, lífsins helga bænagjörð. Sagan geymir sannleik þann að sigur yfir dauða vann :,: frelsarinn sem forðum gekk á jörð. :,: 3 Fögnuður, von og fegurð hrein, friðar nem ég boðskapinn. Hugarorka, hetjudáð, af hjartans rót er Drottins náð. :,: Frelsari, ég faðma krossinn þinn. :,: Aðalsteinn Ásberg Sigurðsson