Síðasti sunnudagur kirkjuársins

Eilífi Guð þú hefur heitið okkur nýrri jörð og nýjum himni þar sem réttlæti býr.Leið okkur með anda þínum til þess að bera vitni um hið komandi ríki þitt og vera staðföst í trúnni er við bíðum framtíðar þinnar. Þér sé lof og dýrð að eilífu með syni þínum Jesú Kristi, Drottni vorum í heilögum anda.

Maður, af konu fæddur, lifir fáa ævidaga, fulla af eirðarleysi. Hann vex eins og blóm og visnar, hverfur sem hvikull skuggi. Samt hefurðu á honum vakandi auga og kallar hann fyrir dóm þinn. Hver getur leitt hreint af óhreinu? Ekki nokkur maður. Hafi ævidagar hans verið ákvarðaðir og tala mánaða hans ákveðin af þér, hafirðu sett honum mörk sem hann kemst ekki yfir, líttu þá af honum svo að hann fái hvíld og geti glaðst yfir degi sínum eins og daglaunamaður.

En þetta eitt má ykkur ekki gleymast, þið elskuðu, að einn dagur er hjá Drottni sem þúsund ár og þúsund ár sem einn dagur. Ekki er Drottinn seinn á sér með fyrirheitið þótt sumir álíti það seinlæti, heldur er hann langlyndur við ykkur þar eð hann vill ekki að neinn glatist heldur að allir komist til iðrunar. En dagur Drottins mun koma sem þjófur og þá munu himnarnir líða undir lok með miklum gný, frumefnin sundurleysast í brennandi hita og jörðin og þau verk, sem á henni eru, upp brenna. Þar eð allt þetta ferst, þannig ber ykkur að lifa heilögu og guðrækilegu lífi og bíða eftir degi Guðs og flýta fyrir að hann komi. Þá munu himnarnir leysast sundur í eldi og frumefnin bráðna af brennandi hita. En eftir fyrirheiti hans væntum við nýs himins og nýrrar jarðar þar sem réttlæti býr.

Sannlega, sannlega segi ég yður: Sá sem heyrir orð mitt og trúir þeim sem sendi mig hefur eilíft líf og kemur ekki til dóms heldur er hann stiginn yfir frá dauðanum til lífsins. Sannlega, sannlega segi ég yður: Sú stund kemur og er þegar komin að hinir dauðu munu heyra raust Guðs sonarins og þeir sem heyra munu lifa. Eins og faðirinn hefur líf í sjálfum sér þannig hefur hann og veitt syninum að hafa líf í sjálfum sér. Og hann hefur veitt honum vald til að halda dóm því að hann er Mannssonur.

1 Þú opnar oss faðm þinn, ó, faðir, og frelsandi náð, þú býður þeim breysku er reyna að bæta sitt ráð. 2 Og himneskan hugarstyrk veitir þitt heilaga orð og sekum þú gefur upp sakir við sonar þíns borð. 3 Þú innbyrðis einingu skapar við altari þitt og samfélag sonar þíns gjörir oss syndugum fritt. 4 Þú hjörtu vor hrífur til fundar við heilaga menn sem tilbáðu, játuðu, trúðu og tigna þig enn. 5 Að lokum hver lýður mun beygja í lotning sín kné. Þá dunar með dómslúðurhljómi: Þér dýrð einum sé. Anders Frostenson – Valdemar V. Snævarr