Kristniboðsdagurinn

Miskunnsami Guð, þú sem sendir son þinn Jesú Krist inn í þennan heim til þess að vera ljós heimsins og til vegsemdar lýð þínum Ísrael. Lát frelsandi kraft fagnaðarerindis þíns vera boðað öllum þjóðum þessarar jarðar.Vek trú og von með öllum þjóðum og kynþáttum fyrir Jesú Krist Drottin vorn. Amen.

Á þeim degi skaltu segja: Ég vegsama þig, Drottinn. Þú varst mér reiður en þér hvarf reiðin og þú huggaðir mig. Sjá, Guð er hjálp mín, ég er öruggur og óttast ekki. Því að Drottinn er vörn mín og lofsöngur, hann kom mér til hjálpar. Þér munuð með fögnuði vatni ausa úr lindum hjálpræðisins. Á þeim degi munuð þér segja: Lofið Drottin, ákallið nafn hans. Gerið máttarverk hans kunn meðal þjóðanna. Hafið í minnum að háleitt er nafn hans. Lofsyngið Drottni því að dásemdarverk hefur hann gert, þau verða þekkt um alla jörð. Fagnið og gleðjist, þér sem búið á Síon, því að Hinn heilagi Ísraels er mikill á meðal yðar.

Hvað segir það þá? „Nálægt þér er orðið, í munni þínum, í hjarta þínu.“ Það er: Orð trúarinnar sem við prédikum. Ef þú játar með munni þínum: Jesús er Drottinn, og trúir í hjarta þínu að Guð hafi upp vakið hann frá dauðum verður þú hólpinn. Með hjartanu er trúað til réttlætis, með munninum játað til hjálpræðis. Ritningin segir: Hver sem á hann trúir verður aldrei til vansæmdar. Í þessu er enginn munur á Gyðingum og Grikkjum. Hinn sami er Drottinn allra, fullríkur fyrir alla sem ákalla hann því að „hver sem ákallar nafn Drottins verður hólpinn“. En hvernig eiga menn að geta ákallað þann sem þeir trúa ekki á? Og hvernig eiga þeir að trúa á þann sem þeir hafa ekki heyrt um? Og hvernig eiga þeir að heyra án þess að einhver prédiki? Og hver getur prédikað nema hann sé sendur? Svo er og ritað: „Hversu fagurt er fótatak þeirra sem boða fagnaðarerindið um hið góða.“ En ekki tóku allir við fagnaðarerindinu. Jesaja segir: „Drottinn, hver trúði því sem við boðuðum?“ Trúin kemur þannig af því að heyra. Og það sem heyrt er byggist á orðum Krists.

En lærisveinarnir ellefu fóru til Galíleu, til fjallsins sem Jesús hafði stefnt þeim til. Þar sáu þeir hann og veittu honum lotningu. En sumir voru í vafa. Og Jesús kom til þeirra, talaði við þá og sagði: „Allt vald er mér gefið á himni og jörðu. 19Farið því og gerið allar þjóðir að lærisveinum, skírið þá í nafni föður og sonar og heilags anda og kennið þeim að halda allt það sem ég hef boðið yður. Sjá, ég er með yður alla daga allt til enda veraldar.“ Eða: Jesús fór nú um allar borgir og þorp og kenndi í samkundum þeirra. Hann flutti fagnaðarerindið um ríkið og læknaði hvers kyns sjúkdóm og veikindi. En er Jesús sá mannfjöldann kenndi hann í brjósti um hann því menn voru hrjáðir og umkomulausir eins og sauðir er engan hirði hafa. Þá sagði hann við lærisveina sína: „Uppskeran er mikil en verkamenn fáir. Biðjið því Drottin uppskerunnar að senda verkamenn til uppskeru sinnar.“

1 Ó, Drottinn, ég vil aðeins eitt: Að efla ríki þitt. Ó, þökk, að náð sú var mér veitt sem vakti hjarta mitt. Ég verður, Jesú, ekki er að eiga' að vera' í þínum her en vinarnafn þú valdir mér, mig vafðir blítt að hjarta þér, ó, hjálpa mér að hlýðnast eins og ber. 2 Ó, lát mig fá að finna ljóst hve fólksins neyð er sár. Mér gef þinn ástareld í brjóst og einlæg hryggðartár. Í ljósi þínu lát mig sjá hvern lýð sem neyð og heiðni þjá því neyðin hans er hróp frá þér að hjálpa - eins og bauðstu mér - að dauðastund með djarfri fórnarlund. 3 Þá eitt ég veit: Mitt auga sér þá undraverðu sýn er langri ævi lokið er og líf og kraftur dvín: Ég sé þitt ríki sigur fær, til sérhvers lýðs þitt frelsi nær og þessi mikli helgra her sem hjálp og lífið fann í þér, þig, líknin blíð, mun lofa alla tíð. Karl L. Reichelt – Bjarni Eyjólfsson